+ İTİRAF EKLE

YASAK AŞK

nerden başlıyacam bilmiyorum.ben 10 sene evli bir bayanım ve çok mutsuzum taaaa ilk benim yanlızlığım başladı.ben yabancı bir gelinim burda yalnızım,diyeceksiniz ki eşin var,evet ama o da benden uzak hemde çok.biz severek evlendik,fakat ne olduysa ben eşimden soğudum belki de bana sert ve saygısız davrandığı için.neyse konuya gelecem.ben bir seneden başka birini aşık oldum,kendisi evli benim gibi.kalbimi durduramadım malesef,biliyorum yanlış olduğnu.ben aşkımla tanıştıktan sonra yani ben ona aşık olduktan sonrasında diyelim ben onun eşiyle de tanıştım ama bilerek yada planlıyarak değil yanlış anlamayın beni lütfen bunu okurken belki beni nefretle dolu bakarsınız ama ben aşık oldum ve buna engel olmadım.şimdi ben çok kötü durumdayım çünkü aşkımın eşi o bayana çok sevdim çok iyi arkadaş olduk.ben kendim ona karşı çok suçlu hissediyorum.aşkımla da aşktan önce biz çok iyi arkadaşız bazen onlara mesafire gidiyorum bazen onlar bana gelirler,konuşuyoruz,gülüyoruz sanki hiç bişey yokmuş gibi ama benim için yanıyor.biliyorum aşkım beni çok seviyor ama eşinden da vazgeçmiyor,bende bunu da istemiyorum ondan,ne kadar içimde oyle demesemde.birbiremize seviyoruz ama bu hasret nereye kadar. kendisi benden uzak,ben ondan uzak hasret,hasret ve sadece hasret ve büyük bir AŞK KAVUŞMAYAN BİR AŞK.ben istanbulda oturuyorum kendisi de 8 saat benden uzak.ama sık sık görüşüyoruz.ben ne yapmam gerekir bilemiyorum.aşkımdan ayrılalım diyorum fakat o çok üzüliyor bende oyle ama ne yapmalıyız nereye kadar bu şekilde devam ederiz.ondan ayrılmak istemiyorum.beraber ağlıyoruz beraber gülüyoruz,tartışarız da herşeye biz o kadar alıştıkki birbiremize ki ayrılmak bizi öldürür kaldıramam ben kendisi da aynı şekilde.baştan ben bi boşlukta olduğmu düşündüm,eşimden dolayı ama değil.ben zaten eşimden ayrılalı 3 sene oldu,beraber yaşıyoruz ama ayrı.ben eşime ihanet etmedim aklıma bile geçirmedim,ama aşkıma buldum ve eşime karşı da suçlu hissediyorum kendimi şimdi,bazen tabi her zaman değil çünkü ben eşime çok manevi olarak hep yanında olmuşumdur ama o hiç bir zaman olmadı.ama şimdi çok mutluyum ,diyorum ya ben hem mutluyum hemde mutsuz.neden mutsuz çünkü aşkımının eşi benim arkadaşımdır ve ben bunu nasıl yaptım ona diye kendimi her akşam bu soruya soruyorum.ama ben seviyorum aşığım ben.onsuz yapamam,belki onsuz yaşarım ama nasıl geçerecem ben o günleri onsuz,düşüniyorum.çok zor olacak.bana yardım edin ben ne yapmalıyım.korkuyorum bizim ilişkimiz en son duyulur ve o zaman be bunu kaldıramam ama herşeye göze aldım aşkımın için,oda aynı şekilde.bi sene oldu hade ikince da geçer ama nereye kadar bu hasret.her akşam ikimiz msn de geçip konuşurken gözyaşı döküyoruz beraber,üzülüyoruz ağlıyoruz beraber.iki ay önce ben ondan ayrıldım istemesemde bunu yaptım,ama olmadı beni telefonda arayan onu eşiydı ve konuşurken onu sesini duyuyordum ve içim yanıyordu ama yapacak bişeyim yoktu.bu şekilde geçti bir ay,sonra bayan arkadaşım bana mesafir geldi kocasıyla/AŞKIM YANİ/biz o gün bakıştık ve anladıkki ayrı yapamıyız birbiremizi ne kadar çok özlemişiz anladık,ve o akşamdan sonra biz gene devam etmeye karar verdik.anlıyacağınız yapamadık ayrı yapamadık,günşerce ağladık aşkım telefonundan bi tarafa ben telefonundan öteki taraftan.biliyorum ki biz ayrılsak da,bizim aşkımız bitmiyecek.günler varki biz saatlerce msn de bakışıyoruz ve sadece gözlerimiz konuşuyor.şimdi yazarken bile ağlıyorum.beni memleketine çağrıyor yaz tatilinde 3 ya ama ben nasıl gidiyim,ben orda 3 ay nasıl kalacam bilemiyorum,emiynim beni orda hiç bir şekilde üzmez ama hiç bir şekilde,her konuda ama ben genede orda 3 ay kalmaya istemiyorum.ona soylediğim zaman bana kızıyor ve bende hala cevap bekliyor.ne yapmalıyım bana soyleyin,yardım edin bana.ihtiyacım var bunu paylaşmaya yoksa var ya bunu artık saklamaya gücüm kalmadı,dayanamıyorum.dünyaya bağrmak istiyorum:bebişim,benim ömrüm ben seni çok seviyorum ,iyi günlerde ve kötü günlerde senin yanında olacam,oldum ve olmaya devam edecem.ama soyliyemiyorum işte yapamıyorum çünkü aşkımız yasak bir aşktır.aşkıma kalırsa eşine soyliyecek ama ben ona engelliyorum buna izin veremem o benim en yakın arkadaşım oldu.biliyorum ben buna izin vermiyecektim çünkü ben onun eşini aşık oldum ama olaylar oyle geliştiki anlıyamadım.gerçe arkadaşım olmasaydı gene ben buna izin vermezdim.sonuçta o bir bayan benim gibi.ama biraz da rahatım ne açısından diyeceksiniz,aşkımın eşi yani bayan arkadaşım başkasını aşık,yani onlar da çok sorunlara var ama beraber olmaya devam ediyorlar aileden üzünden.yani babalrı ve annele üzünden sadece formalite bir evlilik onların,ve ben belki biraz ondan kendimi rahatlıyorum yada sadece kendimi kandırıyorum,çünkü bazen ben hata yaptım diye düşünmek istemiyorum bana acı veriyor.ya olaylar çok karışık anlıyacağınız.umarım benim yazdıklarımdan bişey anladınız,10 sene burdayım türkçeye burda geldikten sonra öğrendim ama gene ben kendimi tam ifade edemiyorum.o yüzden benim yazdıklarımdan bişey anladğınızı umuyorum.bana tavsiyede bulunu ve lütfen kötü olarak yargılamayın.ne düşüniyorsanız yazın bana ama beni kırmayın bunu kaldıramıyacam.teşekkürederim size.